៥ កំហុសស្បែកជើងបាល់ទាត់ដែលកីឡាករឆ្នាំ២០២៦តែងធ្វើ

ស្បែកជើងបាល់ទាត់ល្អបំផុត មិនមែនជាម៉ូដែលថ្លៃបំផុតទេ ប៉ុន្តែជាម៉ូដែលដែលសមនឹងទីលាន ជើង និងរបៀបលេងរបស់អ្នក។ សម្រាប់កីឡាករនៅកម្ពុជា ស្បែកជើងស្មៅធម្មជាតិប្រភេទអ៊ែហ្វជី ស្បែកជើងស្មៅសិប្បនិម្មិតប្រភេទអេជី ឬស្បែកជើងហ្វុតសាល់ប្រភេទអ៊ីនដ័រ មានបាតខុសគ្នាច្បាស់។ ស្បែកជើងអ៊ែហ្វជីប្រើដុំបាតប្រហែល ១២ ដុំ ខណៈស្បែកជើងហ្វុតសាល់មានបាតកៅស៊ូរាបស្មើសម្រាប់ទីលានរឹង។ ក្រុមហ៊ុនដូចជា នាយកដ្ឋានកីឡា អាឌីដាស ណៃគី និងផូម៉ា ផ្តល់ជម្រើសចាប់ពីកីឡាករថ្មីរហូតដល់កម្រិតប្រកួត។ ទីលានប្រាំនាក់នៅភ្នំពេញ និងទីលានស្មៅសិប្បនិម្មិតទូទាំងកម្ពុជាត្រូវការការជ្រើសរើសខុសគ្នា។ ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺពិនិត្យសញ្ញាប្រភេទបាត សាកទំហំជាមួយស្រោមជើងកីឡា និងកុំទិញតាមពណ៌តែប៉ុណ្ណោះ។ ជំហានដែលមានហេតុផលគឺកំណត់ទីលានប្រើប្រាស់ជាមុន រួចប្រៀបធៀបការកាន់ជាប់ ទម្ងន់ និងការការពារជើង។

កីឡាករកម្ពុជាកំពុងចងស្បែកជើងបាល់ទាត់លើទីលានស្មៅសិប្បនិម្មិតពេលល្ងាច

បើចង់ពិនិត្យជម្រើសស្បែកជើង និងព័ត៌មានកីឡាឱ្យបានលឿន សូមចាប់ផ្តើមពីការណែនាំរបស់ កីឡដ្ឋាន ដែលផ្តោតលើព្រឹត្តិការណ៍បាល់ទាត់ និងការវិភាគកីឡា។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តារាងប្រៀបធៀបរហ័ស

ប្រភេទស្បែកជើង	ទីលានសមស្រប	លក្ខណៈបាត	អ្នកគួរជ្រើស
អ៊ែហ្វជី	ស្មៅធម្មជាតិ	ដុំបាតជ្រៅ និងមានចន្លោះ	អ្នកលេងលើស្មៅទន់
អេជី	ស្មៅសិប្បនិម្មិត	ដុំបាតខ្លីច្រើន	អ្នកលេងលើទីលានសិប្បនិម្មិត
ធីអេហ្វ	ស្មៅសិប្បនិម្មិតខ្លី	ដុំកៅស៊ូតូចៗច្រើន	អ្នកលេងកម្សាន្ត និងហ្វឹកហាត់
អ៊ីនដ័រ	ហ្វុតសាល់ និងទីលានរឹង	បាតកៅស៊ូរាបស្មើ	អ្នកលេងហ្វុតសាល់
ផ្លូវ	ផ្លូវ និងទីធ្លារឹង	បាតកៅស៊ូធន់	អ្នកហាត់បាល់ធម្មតា

កុំច្រឡំរវាងអេជី និងធីអេហ្វ។ អេជីមានដុំបាតដែលអាចជ្រៀតចូលស្មៅសិប្បនិម្មិតបានល្អ ប៉ុន្តែធីអេហ្វមានដុំតូចៗច្រើន សម្រាប់ទីលានស្មៅខ្លី ឬកម្រាលរឹងជាង។ ការយកស្បែកជើងអ៊ែហ្វជីទៅលេងហ្វុតសាល់អាចធ្វើឱ្យបាតរអិល កែងជើងទទួលសម្ពាធ និងដុំបាតខូចលឿន។ តាមច្បាប់ប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ឧបករណ៍កីឡាករត្រូវមានសុវត្ថិភាព និងមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់អ្នកដទៃ។ និយាយឱ្យខ្លី៖ ស្លាកអ៊ែហ្វជី អេជី ធីអេហ្វ និងអ៊ីនដ័រ មិនមែនជាការតុបតែងលើប្រអប់ទេ គឺជាព័ត៌មានសុវត្ថិភាពសំខាន់។

ស្មៅធម្មជាតិទន់៖ ជ្រើសអ៊ែហ្វជី។
ស្មៅសិប្បនិម្មិតថ្មី៖ ជ្រើសអេជី។
ស្មៅខ្លី ឬទីលានរឹង៖ ជ្រើសធីអេហ្វ។
ហ្វុតសាល់ក្នុងអគារ៖ ជ្រើសអ៊ីនដ័រ។

ជុំទី១៖ តើប្រភេទទីលានណាដែលកំណត់ស្បែកជើងល្អបំផុត?

ប្រភេទទីលានជាកត្តាដំបូងបំផុត ព្រោះវាកំណត់ប្រវែង ដង់ស៊ីតេ និងរូបរាងដុំបាត។ សម្រាប់ស្មៅធម្មជាតិដែលសើម ឬទន់ ស្បែកជើងអ៊ែហ្វជីផ្តល់ការកាន់ជាប់ល្អជាងស្បែកជើងធីអេហ្វ។ សម្រាប់ស្មៅសិប្បនិម្មិត ស្បែកជើងអេជី ឬធីអេហ្វមានហានិភ័យតិចជាងការប្រើដុំបាតវែង។ នៅទីលានហ្វុតសាល់ បាតកៅស៊ូរាបស្មើរបស់ម៉ូដែលអ៊ីនដ័រជួយឱ្យបត់ទិសលឿន និងមិនជាប់កម្រាលខ្លាំងពេក។

នៅកម្ពុជា អ្នកលេងជាច្រើនប្រើទីលានស្មៅសិប្បនិម្មិតនៅភ្នំពេញ សៀមរាប និងក្រុងធំៗ ដូច្នេះធីអេហ្វជាជម្រើសប្រើបានទូលំទូលាយសម្រាប់ការប្រកួតមិត្តភាព។ ទោះយ៉ាងណា ប្រសិនបើទីលានមានស្មៅខ្ពស់ និងស្រទាប់កៅស៊ូច្រើន អេជីអាចផ្តល់ការកាន់ជាប់ប្រសើរជាង។ សូមមើលសេចក្តីណែនាំរបស់អ្នកគ្រប់គ្រងទីលាន មុនចូលលេង ព្រោះទីលានខ្លះហាមដុំបាតដែក ឬដុំបាតវែង។ មគ្គុទ្ទេសក៍ជ្រើសស្បែកជើងតាមប្រភេទទីលាន

ចំណុចមិនសូវមានអ្នកនិយាយគឺសីតុណ្ហភាព និងសំណើម។ នៅពេលថ្ងៃក្តៅ កម្រាលសិប្បនិម្មិតអាចក្តៅជាងស្មៅធម្មជាតិ ហើយស្បែកជើងដែលមានស្រទាប់ខាងក្នុងក្រាស់អាចធ្វើឱ្យជើងក្តៅ និងញើសច្រើន។ ប្រសិនបើលេងពីម៉ោង ១២ថ្ងៃដល់ម៉ោង ៣រសៀល គួរជ្រើសម៉ូដែលមានរន្ធបញ្ចេញខ្យល់ និងទុកចន្លោះប្រហែល ៥–៨ មិល្លីម៉ែត្រខាងមុខម្រាមជើង។ ចន្លោះតិចពេកធ្វើឱ្យក្រចកជើងប៉ះខាងមុខពេលរត់ចុះជម្រាល ខណៈចន្លោះធំពេកធ្វើឱ្យជើងរអិលក្នុងស្បែកជើង។

សូមអានការណែនាំអំពីការថែរក្សាស្បែកជើងពី នាយកដ្ឋានកីឡា មុនទិញ ព្រោះការសម្អាតដុំកៅស៊ូ និងការសម្ងួតនៅម្លប់មានឥទ្ធិពលលើអាយុកាលផលិតផល។

ជុំទី២៖ តើទំហំ និងការកាន់ជាប់គួរត្រូវពិនិត្យដូចម្តេច?

ទំហំត្រឹមត្រូវគឺទំហំដែលកាន់កែងជើងបានជាប់ ម្រាមជើងអាចរំកិលបន្តិច និងមិនបង្កការឈឺត្រង់ចំហៀងជើង។ សូមសាកស្បែកជើងនៅពេលរសៀល ឬល្ងាច ពាក់ស្រោមជើងដែលអ្នកប្រើពេលលេង ហើយដើរ បត់ និងរត់ខ្លីៗយ៉ាងហោចណាស់ ៥នាទី។ កុំទិញម៉ូដែលតូចជាងធម្មតាដោយសង្ឃឹមថាវានឹងពង្រីក ព្រោះសម្ភារៈសំយោគភាគច្រើនពង្រីកតិចជាងស្បែកធម្មជាតិ។

ការវាស់តាមលេខតែមួយមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។ ម៉ាក ណៃគី អាឌីដាស និងផូម៉ា អាចមានទម្រង់ទទឹងខុសគ្នា ទោះបីលេខទំហំដូចគ្នាក៏ដោយ។ សម្រាប់ជើងទូលាយ គួររកម៉ូដែលមានប្រអប់ម្រាមជើងទូលាយ ឬខ្សែចងដែលអាចកែតម្រូវបាន។ សម្រាប់ជើងស្តើង ប្រព័ន្ធស្រោមជើងរុំជាប់អាចជួយកាត់បន្ថយការរអិល ប៉ុន្តែវាមិនគួររឹតខ្លាំងដល់ការបង្វិលឈាមទេ។ ស្បែកជើងថ្មីដែលធ្វើឱ្យមានពងបែកតាំងពីការសាកដំបូង គឺសញ្ញាឱ្យប្តូរម៉ូដែល មិនមែនសញ្ញាឱ្យបង្ខំជើងស៊ាំឡើយ។

វាស់ប្រវែងជើងទាំងពីរ ហើយយកជើងដែលវែងជាងជាគោល។
ពិនិត្យកែងជើងថាមិនលើកឡើងពេលរត់។
បត់ម្រាមជើង និងសាកបញ្ឈប់ភ្លាមៗ។
ពិនិត្យថ្នេរខាងក្នុង ដើម្បីជៀសវាងចំណុចកកិត។
សាកជាមួយស្រោមជើងដែលប្រើពិតប្រាកដ។

ករណីពិសេសមួយគឺម៉ូដែលមានស្រទាប់ខាងលើស្តើងបំផុត។ វាអាចមានទម្ងន់តិច និងផ្តល់អារម្មណ៍ប៉ះបាល់ល្អ ប៉ុន្តែមិនតែងតែសមសម្រាប់អ្នកទាត់បាល់កម្សាន្តដែលលេងលើទីលានរឹងទេ។ ប្រសិនបើអ្នកលេងពីរដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ និងត្រូវការស្បែកជើងប្រើបានយូរ ម៉ូដែលមានស្រទាប់ការពារមធ្យមអាចមានតម្លៃសរុបល្អជាងម៉ូដែលស្រាលបំផុត។ វិធីវាស់ជើង និងជ្រើសទំហំស្បែកជើងកីឡា

បើចង់កាត់បន្ថយកំហុសពេលជ្រើសទំហំ សូមពិនិត្យតារាងទំហំរបស់ម៉ាកមុនពេលបញ្ជាទិញតាមអ៊ីនធឺណិត។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជុំទី៣៖ តើសម្ភារៈ បាត និងតម្លៃណាដែលមានតម្លៃសមរម្យ?

សម្ភារៈល្អបំផុតអាស្រ័យលើតម្រូវការ មិនមែនតម្លៃតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ស្បែកសំយោគស្ងួតលឿន សម្អាតងាយ និងសមស្របសម្រាប់ភ្លៀង ឬការប្រើប្រាស់ញឹកញាប់។ ស្បែកធម្មជាតិមានអារម្មណ៍ទន់ និងសម្របតាមទម្រង់ជើងបានល្អ ប៉ុន្តែត្រូវការថែរក្សា និងសម្ងួតត្រឹមត្រូវ។ សំណាញ់ស្រាលជួយបញ្ចេញខ្យល់ ប៉ុន្តែអាចការពារការប៉ះទង្គិចបានតិចជាងស្រទាប់សំយោគក្រាស់។

ការប្រៀបធៀបតម្លៃគួរគិតជាតម្លៃក្នុងមួយម៉ោងប្រើប្រាស់។ ឧទាហរណ៍ ស្បែកជើងតម្លៃ ៤០ ដុល្លារ ប្រើបាន ៨០ ម៉ោង មានថ្លៃប្រហែល ០.៥០ ដុល្លារក្នុងមួយម៉ោង ខណៈម៉ូដែល ៩០ ដុល្លារ ប្រើបាន ២៤០ ម៉ោង មានថ្លៃប្រហែល ០.៣៨ ដុល្លារក្នុងមួយម៉ោង។ នេះមិនមានន័យថាម៉ូដែលថ្លៃជាងតែងតែប្រើបានយូរទេ ព្រោះទីលាន ការសម្អាត និងទម្ងន់អ្នកលេងក៏មានឥទ្ធិពល។ ជាពិសេស កុំប្រើស្បែកជើងអ៊ែហ្វជីលើកម្រាលរឹងជាប្រចាំ ព្រោះដុំបាតអាចសឹក និងបំបែកលឿន។

មើលចំណុចទាំងនេះមុនទិញ៖

បាតមានស្នាមប្រេះ ឬកាវហូរឬអត់។
ថ្នេរខាងមុខ និងចំហៀងរឹងមាំឬអត់។
ផ្នែកខាងក្នុងមានស្រទាប់ទន់គ្រប់គ្រាន់ឬអត់។
ប្រអប់ផលិតផលមានស្លាកម៉ូដែល និងលេខទំហំច្បាស់ឬអត់។
អ្នកលក់មានគោលការណ៍ប្តូរទំហំឬអត់។

ព័ត៌មានមួយដែលគួរប្រុងប្រយ័ត្នគឺការផ្សព្វផ្សាយពាក្យ “ប្រើបានគ្រប់ទីលាន”។ ជាក់ស្តែង ស្បែកជើងប្រភេទធីអេហ្វអាចប្រើបានលើស្មៅខ្លី និងផ្លូវខ្លះ ប៉ុន្តែមិនស្មើនឹងអេជីលើស្មៅសិប្បនិម្មិតខ្ពស់ទេ។ សូមពិនិត្យស្លាករបស់ក្រុមហ៊ុនផលិត និងច្បាប់ទីលាន ជំនួសឱ្យជឿលើរូបភាពផ្សព្វផ្សាយ។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី ក៏បែងចែកការប្រកួតតាមប្រភេទទីលាន និងបទបញ្ជាឧបករណ៍ ដូច្នេះការជ្រើសស្បែកជើងត្រូវចាប់ផ្តើមពីបរិបទប្រកួត។

តុបង្ហាញស្បែកជើងអ៊ែហ្វជី អេជី និងហ្វុតសាល់ជាមួយស្លាកប្រភេទបាតច្បាស់លាស់

កីឡដ្ឋានអាចជួយឱ្យអ្នកភ្ជាប់ការជ្រើសឧបករណ៍ជាមួយព័ត៌មានបាល់ទាត់ឆ្នាំ២០២៦ ដូចជា យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងកាលវិភាគការប្រកួត។ សូមប្រើព័ត៌មានជាការសិក្សា ហើយកំណត់ថវិកាដោយខ្លួនឯង មិនគួរចំណាយលើសសមត្ថភាពឡើយ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ តើអ្នកណាគួរជ្រើសស្បែកជើងមួយណា?

សម្រាប់អ្នកលេងស្មៅសិប្បនិម្មិតជាប្រចាំ ស្បែកជើងធីអេហ្វគឺជាជម្រើសមានតុល្យភាពរវាងការកាន់ជាប់ តម្លៃ និងការប្រើប្រាស់ប្រចាំសប្តាហ៍។ អ្នកលេងលើស្មៅធម្មជាតិគួរជ្រើសអ៊ែហ្វជី ប៉ុន្តែត្រូវពិនិត្យថាទីលានអនុញ្ញាតដុំបាតប្រភេទណា។ អ្នកលេងហ្វុតសាល់គួរជ្រើសអ៊ីនដ័រ ដើម្បីបត់ទិសបានលឿន និងជៀសវាងការខូចកម្រាល។ ចំណុចសម្រេចមិនមែនជាឈ្មោះម៉ាកទេ ប៉ុន្តែជាការផ្គូផ្គងរវាងទីលាន ទំហំ ទម្ងន់ និងថវិកា។

ការទិញមានសុវត្ថិភាពគួរធ្វើតាមលំដាប់នេះ៖ កំណត់ទីលានប្រើប្រាស់ ប្រៀបធៀបប្រភេទបាត វាស់ជើង សាកជាមួយស្រោមជើងពិត ពិនិត្យគោលការណ៍ប្តូរ និងរក្សាវិក័យប័ត្រ។ កុំទិញផលិតផលដែលមានតម្លៃទាបខ្លាំងដោយគ្មានលេខម៉ូដែល ឬប្រភពច្បាស់ ព្រោះការធានា និងសុវត្ថិភាពអាចមិនមាន។ ក៏កុំជ្រើសម៉ូដែលស្រាលបំផុត ប្រសិនបើអ្នកត្រូវការការពារជើង និងប្រើលើទីលានរឹងជាញឹកញាប់។ គន្លឹះថែរក្សាស្បែកជើងបាល់ទាត់ឱ្យប្រើបានយូរ

សរុបមក ស្បែកជើងបាល់ទាត់ល្អបំផុតឆ្នាំ២០២៦ គឺជាស្បែកជើងដែលធ្វើឱ្យអ្នកឈប់គិតពីជើង ហើយផ្តោតលើការបញ្ជូនបាល់ ការបត់ និងការរត់។ ជ្រើសតាមភស្តុតាងលើស្លាកផលិតផល មិនមែនតាមពណ៌ ឬការផ្សព្វផ្សាយខ្លាំងៗទេ (រឿងនេះសាមញ្ញ ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើនរំលង)។

ប្រសិនបើអ្នកចង់អានការវិភាគកីឡា និងព័ត៌មានព្រឹត្តិការណ៍បាល់ទាត់បន្ថែម សូមចូលមើលមាតិកាដែលរៀបចំដោយ កីឡដ្ឋាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើស្បែកជើងបាល់ទាត់ល្អបំផុតមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថាស្បែកជើងដែលសមនឹងទីលាន ទំហំជើង និងរបៀបលេងរបស់អ្នក។ ម៉ូដែលអ៊ែហ្វជីសមសម្រាប់ស្មៅធម្មជាតិ ខណៈអេជី និងធីអេហ្វសមសម្រាប់ស្មៅសិប្បនិម្មិត។ ការវាស់ជើង និងការសាករត់ខ្លីៗមានសារៈសំខាន់ជាងការជ្រើសម៉ាកល្បី។ ស្បែកជើងល្អក៏ត្រូវមានបាតមិនខូច ថ្នេររឹងមាំ និងការកាន់កែងជើងបានល្អ។

សំណួរ៖ តើត្រូវជ្រើសស្បែកជើងបាល់ទាត់តាមទីលានដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ត្រូវកំណត់ថាទីលានជាស្មៅធម្មជាតិ ស្មៅសិប្បនិម្មិត ហ្វុតសាល់ ឬកម្រាលរឹងជាមុន។ បន្ទាប់មកជ្រើសអ៊ែហ្វជីសម្រាប់ស្មៅធម្មជាតិ អេជី ឬធីអេហ្វសម្រាប់ស្មៅសិប្បនិម្មិត និងអ៊ីនដ័រសម្រាប់ហ្វុតសាល់។ ពិនិត្យច្បាប់ទីលានផងដែរ ព្រោះកន្លែងខ្លះមិនអនុញ្ញាតដុំបាតវែង ឬដុំបាតដែក។

សំណួរ៖ តើអេជី និងធីអេហ្វខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ អេជីមានដុំបាតវែងជាង និងសមសម្រាប់ស្មៅសិប្បនិម្មិតដែលមានស្រទាប់ស្មៅខ្ពស់។ ធីអេហ្វមានដុំកៅស៊ូតូចៗច្រើន និងសមសម្រាប់ស្មៅខ្លី ឬទីលានរឹង។ ប្រើអេជីលើកម្រាលរឹងជាប្រចាំអាចធ្វើឱ្យជើងទទួលសម្ពាធខ្លាំង ខណៈធីអេហ្វលើស្មៅខ្ពស់អាចមិនកាន់ជាប់គ្រប់គ្រាន់។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីស្បែកជើងថ្មីធ្វើឱ្យជើងឈឺ?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុភាគច្រើនគឺទំហំមិនត្រឹមត្រូវ ប្រអប់ម្រាមជើងតូច ឬកែងជើងរអិល។ សាកស្បែកជើងជាមួយស្រោមជើងពិត ហើយដើរ និងបត់ទិសយ៉ាងហោចណាស់ ៥នាទី មុនទិញ។ ប្រសិនបើមានការកកិត ឬឈឺចាប់តាំងពីពេលសាក គួរប្តូរម៉ូដែល មិនគួរបង្ខំប្រើរហូតដល់កើតពងបែកទេ។

សំណួរ៖ តើស្បែកជើងបាល់ទាត់តម្លៃប៉ុន្មានគួរទិញ?

ចម្លើយ៖ អ្នកលេងកម្សាន្តអាចចាប់ផ្តើមពីម៉ូដែលប្រហែល ៣០–៦០ ដុល្លារ ខណៈម៉ូដែលប្រើសម្ភារៈកម្រិតខ្ពស់អាចលើស ៨០–១៥០ ដុល្លារ។ តម្លៃសមរម្យគួរគិតជាមួយភាពញឹកញាប់នៃការលេង អាយុកាលបាត និងគោលការណ៍ធានា។ កុំជ្រើសផលិតផលថោកខ្លាំងដែលគ្មានលេខម៉ូដែល ប្រភពច្បាស់ ឬជម្រើសប្តូរទំហំ។

សំណួរ៖ តើអាចប្រើស្បែកជើងអ៊ែហ្វជីលើទីលានហ្វុតសាល់បានទេ?

ចម្លើយ៖ មិនគួរប្រើទេ ព្រោះដុំបាតអ៊ែហ្វជីមិនត្រូវបានរចនាសម្រាប់កម្រាលហ្វុតសាល់រឹង។ វាអាចបន្ថយការកាន់ជាប់ បង្កសម្ពាធលើបាតជើង និងធ្វើឱ្យកម្រាលខូច។ សម្រាប់ហ្វុតសាល់ សូមប្រើស្បែកជើងអ៊ីនដ័រដែលមានបាតកៅស៊ូរាបស្មើ និងមិនទុកស្នាមលើទីលាន។

សំណួរ៖ តើត្រូវថែរក្សាស្បែកជើងបាល់ទាត់ដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ដោះដី និងស្មៅចេញភ្លាមៗ បន្ទាប់មកជូតដោយក្រណាត់សើម និងសម្ងួតនៅម្លប់។ កុំដាក់ក្នុងម៉ាស៊ីនសម្ងួត ឬទុកក្រោមកម្តៅថ្ងៃខ្លាំង ព្រោះកាវ និងសម្ភារៈខាងលើអាចប្រេះ។ គួរមានស្បែកជើងពីរគូ ប្រសិនបើលេងច្រើនជាងពីរដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដើម្បីឱ្យស្បែកជើងមួយគូមានពេលស្ងួត និងស្តារទម្រង់។