កំហុស ៥ យ៉ាង អ្នកហាត់បញ្ជូនបាល់តែងធ្វើ

កំហុស ៥ យ៉ាង អ្នកហាត់បញ្ជូនបាល់តែងធ្វើ

ការហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រូវផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវ មិនមែនតែការទាត់ឲ្យខ្លាំងទេ។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់កម្រិតដំបូង និងក្រុមស្ម័គ្រចិត្តនៅកម្ពុជា បច្ចេកទេសសំខាន់ៗមានការឈរជើងទ្រត្រឹមត្រូវ ការបើកស្មា ការប៉ះបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង និងការសង្កេតមិត្តរួមក្រុមមុនបញ្ជូន។ ការហាត់ ២០ ទៅ ៣០ នាទីក្នុងមួយវគ្គ ដោយធ្វើចលនាពីងាយទៅពិបាក នឹងជួយបង្កើនភាពជាប់លាប់។ កីឡដ្ឋាន ផ្តល់មាតិកាអំពីបាល់ទាត់ ព័ត៌មានការប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ សម្រាប់អ្នកចង់យល់ហ្គេមឲ្យច្បាស់ជាងមុន។ សូមចាប់ផ្តើមដោយបញ្ជូនចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ចំនួន ៣ ស៊េរី ហើយកត់ចំនួនបាល់ដែលទៅដល់គោលដៅ មុនបន្ថែមល្បឿន ឬចម្ងាយ។

ការបញ្ជូនបាល់ល្អកើតពីការរួមបញ្ចូលរវាងជំហរ ការប៉ះបាល់ ទិសដៅ កម្លាំង និងពេលវេលា។ សម្រាប់កីឡាករដែលហាត់នៅទីលានសាលា ក្លិបស្ម័គ្រចិត្ត ឬក្រុមយុវជននៅកម្ពុជា វិធីសាមញ្ញបំផុតគឺចាប់ផ្តើមពីការបញ្ជូនខ្លី ៥–១០ ម៉ែត្រ បន្ទាប់មកបន្ថែមការបញ្ជូនតាមចលនា និងការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ បច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវត្រូវឲ្យជើងទ្រចង្អុលទៅគោលដៅ ជង្គង់បត់បន្តិច និងកជើងរឹងនៅពេលប៉ះបាល់។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ហ្វីហ្វា ក៏ផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងបាល់ និងការសម្រេចចិត្តជាមូលដ្ឋាននៃការអភិវឌ្ឍកីឡាករ។ អនុវត្តជាប្រចាំ និងវាស់លទ្ធផលរាល់សប្តាហ៍ ដើម្បីដឹងថាតើភាពត្រឹមត្រូវកំពុងកើនឡើងឬអត់។

សូមចាប់ផ្តើមស្វែងយល់ពីមូលដ្ឋានបាល់ទាត់ និងការវិភាគការប្រកួតនៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើគួរប្រៀបធៀបអ្វីខ្លះ មុនហាត់បញ្ជូនបាល់?

ការប្រៀបធៀបដែលមានប្រយោជន៍បំផុតគឺ បញ្ជូនដោយជើងខាងក្នុង បញ្ជូនដោយខាងក្រៅ និងបញ្ជូនដោយជើងខាងមុខ ព្រោះបច្ចេកទេសនីមួយៗសមស្របនឹងចម្ងាយ ទិសដៅ និងសម្ពាធខុសគ្នា។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ជើងខាងក្នុងផ្តល់ផ្ទៃប៉ះធំ និងភាពត្រឹមត្រូវល្អជាងគេ។

មុនពេលចាប់ផ្តើម សូមប្រៀបធៀបចំណុចខាងក្រោម៖

• បញ្ជូនខ្លី និងបញ្ជូនវែង៖ បញ្ជូនខ្លីត្រូវការកម្លាំងតិច និងភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ ខណៈបញ្ជូនវែងត្រូវការការបង្វិលត្រគាក និងការតាមដានចលនាជើង។
• បាល់ឈរ និងបាល់កំពុងរមៀល៖ បាល់ឈរងាយសម្រាប់រៀនផ្នែកប៉ះ ប៉ុន្តែបាល់កំពុងរមៀលជួយអភិវឌ្ឍពេលវេលាសម្រេចចិត្ត។
• គ្មានសម្ពាធ និងមានសម្ពាធ៖ ការហាត់ជាមួយមិត្តរួមក្រុមមិនដាក់សម្ពាធអាចកែទម្រង់បានល្អ។ បន្ទាប់មកបន្ថែមអ្នកការពារ ដើម្បីធ្វើឲ្យស្ថានភាពជិតការប្រកួត។
• បញ្ជូនទៅជើង និងទៅកន្លែងទំនេរ៖ ការបញ្ជូនទៅជើងងាយសម្រាប់អ្នកទទួល ខណៈការបញ្ជូនទៅកន្លែងទំនេរជួយឲ្យក្រុមបន្តការវាយប្រហារ។

ចំណុចដែលគេមើលរំលងគឺ ការបញ្ជូនល្អមិនត្រូវវាស់តែថាបាល់ទៅដល់មិត្តរួមក្រុមទេ។ ត្រូវវាស់ថា បាល់ទៅដល់ជើងណា ល្បឿនបាល់លឿនពេកឬអត់ និងអ្នកទទួលអាចបន្តសកម្មភាពក្នុងការប៉ះទីពីរបានឬទេ។ សម្រាប់ការហាត់មានប្រព័ន្ធ អ្នកអាចអាន មគ្គុទ្ទេសក៍បច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ដើម្បីភ្ជាប់ការបញ្ជូនជាមួយការគ្រប់គ្រងបាល់។

តើត្រូវរៀបចំការហាត់ និងអារម្មណ៍ដំបូងយ៉ាងដូចម្តេច?

ការរៀបចំល្អត្រូវមានទីលានសុវត្ថិភាព បាល់ដែលមានសម្ពាធសមរម្យ គោលដៅច្បាស់ និងកម្មវិធីហាត់យ៉ាងហោចណាស់ ២០ នាទី។ ចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅសាច់ដុំ ៥ នាទី បន្ទាប់មកហាត់បញ្ជូនខ្លី និងបញ្ចប់ដោយលំហាត់សម្រេចចិត្ត។ កុំបន្ថែមភាពលំបាក ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវនៅក្រោម ៧០ ភាគរយ។

ការរៀបចំមួយវគ្គអាចធ្វើតាមលំដាប់នេះ៖

1. រត់ស្រាល និងបង្វិលកជើង ជង្គង់ និងត្រគាករយៈពេល ៥ នាទី។
2. ដាក់កោណពីរជាគោលដៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូនដោយជើងខាងក្នុង ២០ ដង។
3. បន្ថែមការបញ្ជូនទៅមិត្តរួមក្រុមដែលផ្លាស់ទីទៅឆ្វេង និងស្តាំ។
4. កត់ចំនួនបាល់ដែលទៅដល់គោលដៅដោយមិនធ្វើឲ្យអ្នកទទួលបាត់លំនឹង។
5. សម្រាក ៦០–៩០ វិនាទី រួចធ្វើស៊េរីបន្ទាប់ដោយប្តូរជើង។

ការកំណត់សម្ពាធបាល់ក៏សំខាន់ដែរ។ បាល់រឹងពេកធ្វើឲ្យការប៉ះខ្លាំង និងលោតងាយ ខណៈបាល់ទន់ពេកបន្ថយល្បឿន និងធ្វើឲ្យអារម្មណ៍ប៉ះខុសពីការប្រកួត។ សម្រាប់ការហាត់ធម្មតា គួរពិនិត្យស្លាកលើបាល់ និងការណែនាំរបស់ក្រុមហ៊ុនផលិត មិនគួរទាយតាមអារម្មណ៍ទេ។ ច្បាប់បាល់ទាត់ផ្លូវការរបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ កំណត់បាល់ប្រកួតទំហំ ៥ មានបរិមាត្រ ៦៨–៧០ សង់ទីម៉ែត្រ និងទម្ងន់ ៤១០–៤៥០ ក្រាម។ នេះជាចំណុចជាក់លាក់ដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់ មិនមែនជាការហាត់ដោយប្រើបាល់ណាក៏បានឡើយ។

សម្រាប់ផែនការហាត់ដែលមានលំដាប់ សូមមើលប្រធានបទបន្ថែមនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើបច្ចេកទេសបញ្ជូនបាល់រឹងមាំនៅចំណុចណា?

បច្ចេកទេសនេះមានប្រសិទ្ធភាពនៅពេលកីឡាករអាចបញ្ជូនបានត្រឹមត្រូវ ទោះបីមានចម្ងាយខុសគ្នា និងមានសម្ពាធក៏ដោយ។ សញ្ញាសំខាន់ៗមានការមើលមុនទទួលបាល់ ការបើកខ្លួនទៅទិសបន្ទាប់ និងការបញ្ជូនទៅជើងដែលសមស្របរបស់មិត្តរួមក្រុម។ ការរក្សាល្បឿនបាល់មធ្យម ជាទូទៅងាយឲ្យអ្នកទទួលគ្រប់គ្រងជាងការទាត់ខ្លាំងដោយគ្មានគោលដៅ។

ចំណុចបច្ចេកទេសគួរអនុវត្តមានដូចតទៅ៖

• ដាក់ជើងទ្រប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់។
• ឲ្យម្រាមជើងទ្រចង្អុលទៅគោលដៅ។
• បើកកជើងជើងបញ្ជូន ហើយប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុង។
• រក្សាខ្លួនឲ្យនៅលើបាល់ ដើម្បីកុំឲ្យបាល់ហោះខ្ពស់ពេក។
• បន្តជើងតាមទិសគោលដៅ ប៉ុន្តែមិនចាំបាច់បង្វិលខ្លួនខ្លាំង។
• មើលជុំវិញមុនទទួលបាល់ ដើម្បីដឹងថាតើការប៉ះបន្ទាប់គួរទៅណា។

ការហាត់ជាគូគួរបន្ថែមច្បាប់តូចមួយ៖ អ្នកទទួលត្រូវហៅឈ្មោះ ឬបង្ហាញដៃមុនពេលបញ្ជូន។ វាបង្ខំឲ្យអ្នកបញ្ជូនពិនិត្យព័ត៌មានជុំវិញខ្លួន មិនមែនមើលតែបាល់ទេ។ ឯកសារអភិវឌ្ឍកីឡាយុវជនរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប លើកឡើងពីសារៈសំខាន់នៃការសម្រេចចិត្ត និងការយល់ដឹងអំពីទីតាំងក្នុងការហាត់បាល់ទាត់។ កីឡដ្ឋានអាចជួយភ្ជាប់ចំណេះដឹងនេះជាមួយការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងទម្រង់លេងក្នុងការប្រកួតធំៗ។

តើការហាត់បញ្ជូនបាល់មានចំណុចខ្សោយអ្វីខ្លះ?

ចំណុចខ្សោយចម្បងគឺ ការហាត់តែបញ្ជូនពីទីតាំងឈរ មិនអាចរៀបចំកីឡាករសម្រាប់សម្ពាធពិតក្នុងការប្រកួតបានទេ។ ប្រសិនបើមិនបន្ថែមការមើលជុំវិញ ការផ្លាស់ទី និងអ្នកការពារ កីឡាករអាចបញ្ជូនបានល្អនៅពេលហាត់ ប៉ុន្តែស្ទាក់ស្ទើរនៅពេលប្រកួត។ ដូច្នេះត្រូវបង្កើនភាពលំបាកជាបន្តបន្ទាប់ មិនមែនបន្ថែមកម្លាំងទាត់តែប៉ុណ្ណោះ។

កំហុសដែលជួបញឹកញាប់មាន៖

• មើលបាល់យូរពេក៖ បណ្តាលឲ្យខកខានអ្នកការពារ និងកន្លែងទំនេរ។
• ជើងទ្រដាក់ឆ្ងាយពេក៖ ធ្វើឲ្យរាងកាយបាត់លំនឹង និងបាល់បែរទិស។
• កជើងទន់៖ បាល់នឹងរអិលចេញពីផ្ទៃប៉ះ និងបាត់ល្បឿន។
• ទាត់ខ្លាំងគ្រប់ស្ថានភាព៖ កម្លាំងមិនស្មើនឹងគុណភាពទេ ព្រោះអ្នកទទួលអាចគ្រប់គ្រងលំបាក។
• បញ្ជូនទៅកន្លែងដែលមានអ្នកការពារ៖ ជាកំហុសនៃការសង្កេត មិនមែនកំហុសបច្ចេកទេសតែប៉ុណ្ណោះ។
• ហាត់តែជើងដែលស្រួល៖ ធ្វើឲ្យជម្រើសក្នុងការប្រកួតមានកម្រិត។

ព័ត៌មានលម្អិតមួយដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់គឺ ការវាស់ភាពត្រឹមត្រូវតាម “បាល់ដែលអាចលេងបន្តបាន” មិនមែនតាម “បាល់ដែលទៅដល់មិត្ត” ទេ។ ឧទាហរណ៍ បាល់ ១០ ដងទៅដល់មិត្តទាំងអស់ ប៉ុន្តែ ៦ ដងធ្វើឲ្យគេត្រូវឈប់ ឬបង្វិលខ្លួនទៅក្រោយ នោះគុណភាពជាក់ស្តែងមិនល្អឡើយ។ កំណត់ត្រានេះជួយបំបែករវាងភាពជាប់លាប់ និងភាពមានប្រយោជន៍ក្នុងការប្រកួត។ អ្នកអាចអាន វិធីវិភាគស្ថិតិកីឡាករ និងការបញ្ជូនបាល់ ដើម្បីយល់ពីទិន្នន័យឲ្យលើសពីចំនួនបញ្ជូនសរុប។

សូមពិនិត្យយុទ្ធសាស្ត្របន្ថែម មុនពេលយកការហាត់ទៅប្រើក្នុងការប្រកួត។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើការហាត់បញ្ជូនបាល់មានតម្លៃប្រើប្រាស់ឬទេ?

ការហាត់បញ្ជូនបាល់មានតម្លៃខ្ពស់ ប្រសិនបើវគ្គហាត់មានគោលដៅច្បាស់ ការវាស់លទ្ធផល និងការបន្ថែមសម្ពាធជាបន្តបន្ទាប់។ វាមិនចាំបាច់ប្រើឧបករណ៍ថ្លៃទេ ព្រោះបាល់ កោណ និងមិត្តរួមក្រុមពីរនាក់ទៀតអាចបង្កើតលំហាត់មានប្រសិទ្ធភាព។ អ្វីដែលសំខាន់គឺគុណភាពនៃការប៉ះ ការសង្កេត និងការសម្រេចចិត្ត។

ផែនការរយៈពេល ៤ សប្តាហ៍អាចរៀបចំបានដូចនេះ៖

• សប្តាហ៍ទី១៖ បញ្ជូនខ្លី ៥ ម៉ែត្រ ផ្តោតលើជើងខាងក្នុង និងភាពត្រឹមត្រូវ។
• សប្តាហ៍ទី២៖ បន្ថែមចម្ងាយ ១០–១៥ ម៉ែត្រ និងហាត់ជើងខ្សោយ។
• សប្តាហ៍ទី៣៖ បញ្ជូនក្រោយការរត់ ប្តូរទិស និងទទួលបាល់ដោយប៉ះតែមួយ ឬពីរដង។
• សប្តាហ៍ទី៤៖ បន្ថែមអ្នកការពារ និងកំណត់ពេលសម្រេចចិត្តមិនលើស ៣ វិនាទី។

សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គោលដៅសមរម្យគឺភាពត្រឹមត្រូវ ៧០ ភាគរយក្នុងស្ថានភាពគ្មានសម្ពាធ និងប្រហែល ៦០ ភាគរយនៅពេលមានអ្នកការពារ។ កុំចាត់ទុកលេខទាំងនេះជាស្តង់ដារផ្លូវការសម្រាប់គ្រប់កម្រិត ព្រោះអាយុ ទីតាំងលេង និងគុណភាពបាល់ខុសគ្នា។ ប្រសិនបើអត្ថបទបាល់ទាត់ត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការទស្សន៍ទាយការប្រកួត ឬការភ្នាល់ សូមពិនិត្យព័ត៌មានពីប្រភពផ្លូវការ និងកំណត់ថវិកាដោយមានទំនួលខុសត្រូវ។ កីឡដ្ឋានផ្តល់ព័ត៌មាន និងការវិភាគ មិនមែនជាការធានាលទ្ធផលនោះទេ។

សរុបមក ចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ បន្ទាប់មកបន្ថែមចម្ងាយ ល្បឿន និងសម្ពាធ។ ការហាត់ ២០–៣០ នាទីជាប្រចាំ មានប្រយោជន៍ជាងការហាត់យូរមួយថ្ងៃ ហើយឈប់ជាច្រើនថ្ងៃ។ កត់ត្រាចំនួនបញ្ជូនដែលអាចលេងបន្តបាន រៀនពីកំហុស និងប្តូរលំហាត់រៀងរាល់សប្តាហ៍។ នោះជាវិធីសាមញ្ញ ប៉ុន្តែមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់ធ្វើឲ្យការបញ្ជូនបាល់កាន់តែច្បាស់ លឿន និងមានប្រយោជន៍ក្នុងការប្រកួត។

សូមបន្តសិក្សាបច្ចេកទេស និងការវិភាគបាល់ទាត់ពីកីឡដ្ឋាន ដើម្បីរៀបចំការហាត់ឲ្យមានទិសដៅច្បាស់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលគេសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ គឺជាការអនុវត្តជំហរ ការប៉ះបាល់ កម្លាំង ទិសដៅ និងពេលវេលា ដើម្បីឲ្យបាល់ទៅដល់មិត្តរួមក្រុមបានមានប្រសិទ្ធភាព។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរប្រើជើងខាងក្នុង និងចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ មុនបន្ថែមភាពលំបាក។ ការហាត់គួររួមមានបាល់ឈរ បាល់កំពុងរមៀល និងការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ ការវាស់លទ្ធផលគួររាប់បាល់ដែលអ្នកទទួលអាចលេងបន្តបាន។

សំណួរ៖ តើត្រូវចាប់ផ្តើមហាត់បញ្ជូនបាល់ដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅសាច់ដុំ ៥ នាទី ហើយបញ្ជូនទៅគោលដៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ចំនួន ២០ ដង។ ដាក់ជើងទ្រជិតបាល់ ម្រាមជើងចង្អុលទៅគោលដៅ និងប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង។ បន្ទាប់ពីភាពត្រឹមត្រូវមានប្រហែល ៧០ ភាគរយ សូមបន្ថែមចម្ងាយ ឬចលនា។ កុំចាប់ផ្តើមដោយការទាត់ខ្លាំង ព្រោះវាធ្វើឲ្យកែទម្រង់លំបាក។

សំណួរ៖ តើបញ្ជូនដោយជើងខាងក្នុង និងខាងក្រៅខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ជើងខាងក្នុងសមស្របសម្រាប់បញ្ជូនខ្លី និងត្រូវការភាពត្រឹមត្រូវ ខណៈជើងខាងក្រៅសមស្របសម្រាប់ប្តូរទិស ឬបញ្ជូនជុំវិញអ្នកការពារ។ ផ្ទៃប៉ះជើងខាងក្នុងធំជាង ដូច្នេះអ្នកចាប់ផ្តើមគួររៀនបច្ចេកទេសនេះជាមុន។ ជើងខាងក្រៅត្រូវការការគ្រប់គ្រងកជើង និងទិសបង្វិលបាល់ល្អជាង។ ប្រើវាបន្ទាប់ពីជំហរមូលដ្ឋានមានភាពជាប់លាប់។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់បញ្ជូនមិនត្រង់គោលដៅ?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺជើងទ្រមិនចង្អុលទៅគោលដៅ កជើងទន់ ឬផ្ទៃប៉ះមិនស្ថិតនៅកណ្តាលបាល់។ សូមថតវីដេអូពីខាងមុខ និងខាងចំហៀង ដើម្បីពិនិត្យជំហរដោយច្បាស់។ បន្ថយចម្ងាយមក ៥ ម៉ែត្រ ហើយធ្វើចលនាយឺតៗ មុនបង្កើនល្បឿន។ ប្រសិនបើបាល់ហោះខ្ពស់ សូមរក្សាទ្រូងឲ្យនៅលើបាល់ និងកុំអោនខ្លួនទៅក្រោយ។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ប៉ុន្មាននាទីក្នុងមួយថ្ងៃ?

ចម្លើយ៖ រយៈពេល ២០–៣០ នាទីក្នុងមួយវគ្គ និង ៣–៥ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ គឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។ បែងចែកជា ៥ នាទីកម្តៅសាច់ដុំ ១០–១៥ នាទីបញ្ជូនមូលដ្ឋាន និង ៥–១០ នាទីសម្រេចចិត្តក្នុងចលនា។ សម្រាក ៦០–៩០ វិនាទីរវាងស៊េរី ដើម្បីរក្សាគុណភាពបច្ចេកទេស។ ប្រសិនបើជើងឈឺ ឬទម្រង់ខូច សូមឈប់មុនពេលបន្ថែមចំនួន។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃសម្រាប់ហាត់បញ្ជូនបាល់ទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់មួយ គោលដៅពីរ ឬកោណពីរនាក់ និងមិត្តរួមហាត់អាចគ្រប់គ្រាន់។ សូមជ្រើសទីលានរាបស្មើ ពិនិត្យសម្ពាធបាល់ និងរក្សាចម្ងាយសុវត្ថិភាពពីរបង ឬផ្លូវរថយន្ត។ កោណអាចជំនួសដោយដបទឹកទទេ ប៉ុន្តែត្រូវប្រាកដថាមិនមានគែមមុត។ ឧបករណ៍បន្ថែមមានប្រយោជន៍តែពេលវាជួយវាស់ភាពត្រឹមត្រូវ ឬបង្កើនសម្ពាធហាត់ប៉ុណ្ណោះ។